2010/Jul/07


 มีคน เล่าให้ฟังว่า... สมัยก่อน...คุณพงษ์เทพ
 กระโดนชำนาญ...ศิลปินเพลงเพื่อชีวิต..
 แกอยู่ในป่า...กับ เพื่อน 5 - 6
 คน...ทุกวันก็จะเปลี่ยนเวรกัน...ล่าสัตว์ป่า...มาทำ อาหาร.
 วันหนึ่ง...เป็นเวร ของคุณพงษ์เทพ
 แกก็ คว้าปืนยาว...สะพายบ่า.เดินเข้าป่าไป...
 อาหารโปรดของคุณพงษ์เทพ.....คือแกงเนื้อ ลิง...
 พอเดิน เข้าป่าไปได้สักพัก.
 เห็นลิงตัว หนึ่ง...นั่งอยู่บนต้นไม้...หันหลังให้..
 แกก็รีบยกปืนประทับบ่า...ยิงเปรี้ยง...ไปที่ ตัวลิง..

 เหตุการณ์ แปลกประหลาดได้เกิดขึ้น...
 ปกติ...ลิงพอถูกยิง..จะหล่นตุ๊บ...จาก ต้นไม้ทันที...

 แต่ลิงตัวนี้...นั่งจับกิ่งไม้เฉย... ไม่หล่นลงมา...
 จะว่า ยิงไม่ถูก...ก็ไม่น่าเป็นไปได้...
 เพราะคุณพงษ์เทพ...แกยิงปืนแม่น...ระยะแค่ นี้
 เป้าใหญ่ขนาด นี้...ไม่พลาดแน่นอน...
 ในขณะที่กำลังสงสัยอยู่นั้น...ลิงตัวที่ถูกยิง...
 ร้องโหยหวน...เสียงดัง มาก..... ฝูงลิงที่แยกย้ายกัน
 ออกหากินอยู่บริเวณ ใกล้ ๆ... วิ่งแห่กันเข้ามาหา
 ลิงตัวที่ถูกยิง... แล้วร้องโหยหวน...เหมือนกันหมด...
 แกตกใจ...ยืนตก ตะลึง...ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น...
 สักครู่...ลิงตัวที่ถูกยิง. โยนวัตถุเล็กๆ...สีดำ ๆ..ชิ้นหนึ่ง...ให้กับลิงตัวที่อยู่ใกล้ที่สุด... แล้วก็หล่นตุ๊บ...

 ลงมาจากต้นไม้...คุณพงษ์เทพ...รีบวิ่งไปดู...
 ลิงถูกยิงเข้าที่ หลัง... ทะลุหน้าอก...เลือดแดงฉาน..เต็มตัว...
 คุณพงษ์เทพเห็น แล้ว...ต้องเบือนหน้าหนี...
 ลิงที่ตกลงมา...เป็นลิงแม่ลูกอ่อน...ขณะที่ถูกยิง...
 เธอกำลังให้นม ลูก...

 ลูกตัว น้อย...กำลังดูดนม อย่างมีความสุข...ทันทีที่ถูกยิง..
 ถ้าเป็นลิงตัวอื่น... จะหล่นตุ๊บ...ลงจาก ต้นไม้.....

 แม่ลิงตัวนี้...ยังหล่นไม่ได้...ยังตายไม่ได้..
 เพราะเธอยังมีภารกิจ ใหญ่หลวงที่ต้องทำ...คือ...
 รักษาชีวิตลูกน้อย...ให้พ้นอันตราย...
 เธอกัดฟัน...โหนกิ่งไม้ไว้.แม้จะเจ็บปวดแทบ ขาดใจ...
 มองดูเลือดที่ไหลหยด เป็นทาง ด้วยความตกใจ...
 พยายามรวบรวมพละกำลังที่ยังพอมี! เหลือทั้งหมด...
 ตะโกนสุดเสียง...ร้อง เรียก.ฝูงลิงเข้ามาใกล้ๆ..
 แล้วก็ฝากฝัง...ให้เลี้ยงลูกน้อยแทนเธอ

 หลังจากโยนลูกให้จ่า ฝูงแล้ว...มองดูลูก...ถูกพาไป จนลับสายตาแล้ว.. แน่ใจว่า...ลูกปลอดภัย แล้ว...
 จึงหลับตา...แล้วหล่น ลงมา.....ตาย.. คุณพงษ์เทพ...ก้มมองหน้าลิง..แล้วร้องไห้...
 เพราะที่เบ้าตา ลิง...มีหยดน้ำตาใส ๆ. กำลังไหลริน...
 คุณพงษ์เทพ..รีบเดินกลับที่พัก...เอาปืนไปเผาทิ้ง...
 ไม่ยอมออกล่าสัตว์อีก เลย.ตลอดชีวิต..
 และภาพ ความรักที่ยิ่งใหญ่..ของแม่ลิง...ที่มีต่อลูกน้อย ......
 เป็นแรงบันดาลใจ. ให้พงษ์เทพ...แต่งเพลงขึ้นมาเพลงหนึ่ง...
 ชื่อว่า... ' ลิงทะโมน... '
 เพื่อ ยกย่อง...เชิดชู...คุณค่าของความรัก...ที่แม่...มีต่อลูก

ที่มา: Fwd เมล์จากพี่หลีเล้ง

2009/Nov/11

 

 

 

อยากเดินทางไปแสนไกล
สุดขอบฟ้าอยู่ที่ใดฉันอยากเห็น...
สองขาก้าวย่างอย่างที่เป็น
แม้ทุกข์เข็ญฉันจะเดินไม่ท้อใจ...

ปลายทางความฝันฉันจะสู้
เพราะรู้มีความหวังที่ยิ่งใหญ่
หากกลางทางเหนื่อยล้าไร้แสงไฟ
แต่ในใจไม่เคยไร้แสงนำทาง

 

2009/Nov/10

 

 

 

 

 ขาดเธอ   อุ๊หฤทัย

กลับมายืนอยู่ตรงที่เดิมที่เราเจอกัน
มองต้นไม้ดอกไม้สายธาร มันยังสวยงามอยู่เหมือนเดิม
ได้แต่มองอย่างคนคุ้นเคย ที่ตรงนี้เหมือนเดิมทุกอย่าง
ไม่เปลี่ยนแปลง ขาดแต่เธอ.. เท่านั้น


ดวงอาทิตย์ยังส่องแสงมา ที่ตรงหน้าต่าง
ภาพความหลังกระจ่างขึ้นมา ได้แต่ยิ้ม ทั้งมีน้ำตา
รูปเธอวางอยู่ตรงที่เดิม บ้านหลังนี้เหมือนเดิมทุกอย่าง
ไม่เปลี่ยนแปลง ขาดแต่เธอ.. เท่านั้น


อยู่ไหน.. คิดถึงเธอ หลับตา.. ฝันถึงเธอทุกที
จากกัน.. นานหลายปี ดูชีวิตเหมือนจะเดินไปด้วยดี
แต่มันไม่เคยสมบูรณ์เลย ไม่เคยจะดีเหมือนเดิมเลย
จะดีอย่างไรเมื่อไม่มีเธอ..


อยู่ไหน.. คิดถึงเธอ หลับตา.. ฝันถึงเธอทุกที
จากกัน.. นานหลายปี ดูชีวิตเหมือนจะเดินไปด้วยดี
แต่มันไม่เคยสมบูรณ์เลย ไม่เคยจะดีเหมือนเดิมเลย
จะดีอย่างไรเมื่อไม่มีเธอ..

 

http://www.imeem.com/musiccente/music/SsNzSvwg//

 

edit @ 10 Nov 2009 20:20:34 by MadMaew